مىدهد . « 1 » پس ، با توجه به آنچه آورديم ، « مُصْحَف » در كلام صحابه و تابعين و راويان مكتب خلفا و مكتب اهل بيت عليهم‌السلام به معناى : « كتاب جلد شده » به كار رفته است . يعنى : « مُصْحَف » در گفتگوها و محاورات صدر اسلام در همان معناى لغوى استعمال شده ، و پس از آن ، در دوره‌هاى بعد ، قرآنِ مدوّنِ جلد شده به « مُصْحَف » شهرت يافته است . 4 . « مصحف » در اخبار مكتب خلفا در مكتب خلفا كتابهاى ديگرى جز قرآن را نيز ، « مصحف » ناميده‌اند كه از جمله آنهاست : مصحف خالد بن معدان ابن ابىداود [ متوفاى ، 316 هجرى ] ، ابن عساكر [ متوفاى ، 571 هجرى ] ، مزّى [ متوفاى ، 724 ] و ابن حجر [ متوفاى ، 852 ] در شرح حال خالد بن معدان گويند : علم خالدبن معدان در « مُصْحَف » وى بود كه تُكمه و جاى تُكمه داشت . « 2 » معرفى خالد بن معدان خالد بن معدان از بزرگان علماى شام و از تابعين در اسلام بود كه هفتاد نفر از صحابه را درك كرده است . ابن اثير [ متوفاى ، 630 هجرى ] در ماده « الكلاعى » « 3 » شرح حال او را آورده و گويد : خالد در سال 103 يا 104 يا 108 هجرى از دنيا رفته است . 5 . شهرت واژه « مُصْحَف » در نوشته‌هاى جلد شده استعمال واژه « مصحف » در آنچه نوشته و جلد شده ، يعنى كتاب مجلد ، در نزد علما و پژوهشگران مكتب خلفا ، مشهور و متداول بوده كه دو نمونه آن را مىآوريم :

--> ( 1 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 613 ، چاپ تهران ، 1388 هجرى . ( 2 ) . المصاحف ، ص 134 - 135 ؛ تاريخ دمشق ، خطى ، كتابخانه دمشق نسخه تصويرى « مجمع علمى اسلامى » به شماره 5 ، 2 ، 259 أ ؛ تهذيب الكمال ، خطى ، نسخه تصويرى مجمع علمى اسلامى ، ج 2 ، ص 170 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 3 ، ص 118 - 119 . ( 3 ) . اللباب فى تهذيب‌الأنساب ، ج 3 ، ص 62 - 63 ، مصادر آن نيز در حاشيه شماره 8 آمده‌است .